കണ്ണാന കണ്ണേ | Knnana Kanne

കണ്ണാന കണ്ണേ... കണ്ണാന കണ്ണേ...

എൻ മീതെ സായവാ...

പുണ്ണാന നെഞ്ചേ പുണ്ണാന കയ്യാൽ 

പൂ പോലെ നീ വ വാ...


നാൻ കാത്തു നിൻട്രെൻ  കാലങ്കൾ തോറും 

എൻ ഏക്കം തീരുമാ...

നാൻ പാത്തു  നിൻട്രെൻ പൊൻവാനം എങ്കുO  

എൻ മിന്നൽ തോൺട്രുമാ ...


കണ്ണീരായി മേഘം തൂറും 

കണ്ണീർ സേരും കർക്കണ്ടായി മാറുമാ...


ആരാരിരാരോ... രാരോ രാരോ... ആരാരിരാരോ... (4)

                                                                (കണ്ണാന കണ്ണേ)


അലൈകടലിൽ നടുവെ അലൈൻതിടവാ തനിയേ 

പടകിനവെ ഉനവേ പാർത്തേൻ കണ്ണേ 

പുതയ് മണലിൽ വീണ്ടെ പുതയ്ന്തിതവേ ഇരുന്തേൻ 

കുറുനഗയേ എരിന്തേൻ മീതായ് എന്നെ 


വിണ്ണോടും മണ്ണോടും  വാടും പെരുംമൂഞ്ചൽ മനതോരം 

കൺപട്ട് നൂൽവിട്ട് പോകും എനയേതോ ഭയം കൂടും -

മയിൽ ഒൺട്രു പാർക്കിതേൻ... മഴയാഗി യാടിനേൻ 

ഇന്ത ഉച്ചാകം പോകും സാഖ തോൺട്രുO   

ഇതേ വിനാടി...


കണ്ണാന കണ്ണേ... കണ്ണാന കണ്ണേ...

എൻ മീതെ സായവാ...

പുണ്ണാന നെഞ്ചേ പുണ്ണാന കയ്യാൽ 

പൂ പോലെ നീ വ വാ...


നീ തൂങ്ങും പോത് ഉൻ നെൻട്രി മീതു 

മുത്തങ്കൾ വയ്ക്കണും...

പോർവൈകൾ   തോർത്തി പോകാമൾ  താഴ്ത്തി 

നാൻ കാവൽ കാക്കണം...

എല്ലോരും തൂങ്കുംന്നേരം നാനും നീയും 

മൗനത്തിൽ പേശണും...  

  

ആരാരിരാരോ... രാരോ രാരോ... ആരാരിരാരോ... (4)


കണ്ണാന കണ്ണേ... കണ്ണാന കണ്ണേ...